Ömer Seyfettin

Ömer Seyfettin, yalın dili, keskin gözlemi ve güçlü sonlarıyla tanınan Türk hikâye yazarıdır. 1884–1920 yılları arasında yaşayan yazar, Yeni Lisan ve Millî Edebiyat hareketlerinin öncü isimlerinden biri olarak yazı dilini konuşulan Türkçeye yaklaştırmayı savundu. Kaşağı, çocukluk hatırası içinden yalan, suçluluk ve telafisi mümkün olmayan pişmanlığı yoğun bir kurguya dönüştürür. Yalnız Efe, haksızlığa karşı adalet arayan bir kahramanı halk anlatısı ritmiyle öne çıkarır. Pembe İncili Kaftan ise onur ile fedakârlığı tarihsel bir çatışmanın merkezine yerleştirir. Duygusal yoğunluk için Kaşağı, hareket için Yalnız Efe, tarih ve değer çatışması için Pembe İncili Kaftan iyi girişlerdir. Falaka’nın eğitim ve çocukluk dünyası ile Efruz Bey’in gösteriş ve fırsatçılık eleştirisi, Seyfettin’in tek bir tona kapanmadığını gösterir.