Timsah, Fyodor Dostoyevski'nin sıra dışı bir olay çevresinde bürokrasi, gösteriş, akılcılık iddiası ve toplumsal saçmalığı hicvettiği kısa ama parlak bir anlatıdır. Bir insanın beklenmedik biçimde timsahın içinde kalması, metinde yalnız tuhaf bir vaka değil, çıkar hesaplarını ve düşünce kalıplarını açığa çıkaran keskin bir aynaya dönüşür.
Fyodor Dostoyevski, Timsah'ta karanlık psikolojiden çok mizahi ve politik taşlamaya yaslanır; karakterlerin olaya verdikleri tepkiler, dönemin modernleşme heveslerini ve bürokratik mantığını alaya alır. Kısa klasikler, absürt anlatılar, Rus edebiyatında hiciv ve düşünceyle eğlenceyi birlikte arayan okurlar için çevik, zekice ve şaşırtıcı bir seçenektir. Bu yüzden metin, küçük hacmine rağmen uzun süre akılda kalan bir toplumsal komediye dönüşür.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
Trajikomik bir olay üzerinden hırs, kibir, bir insan yaşamını kendi menfaati için görmezden gelme, arkadaşlık, sevgi, eş, makam, mevkii, kültür, siyaset... dünyevi nice hallerin kısacık kitaba sığdırılmış hali. Öyle ki içi boş timsah insanın boş beynini simgelemiş. Uzunluğuna göre fazka akrakter analizi barındırıyor. Bir timsahın insanı yutmasından daha fazlasını konu edinir.
İvan Matveyeviç (timsahın içinden): Şaşırmayın lütfen, ben oldukça rahatım burada. Hatta sıcak bile. Bu sayede zamanımı verimli kullanabileceğim. Şimdi burada oturup büyük ekonomik projeler üzerinde çalışacağım. Anlatıcı: "Sen ciddisin! Timsahın midesinden ekonomi üzerine kitap mı yazacaksın?" İvan Matveyeviç: "Elbette! Kim bilir, belki bu timsah beni yutmakla Rusya'nın kaderini değiştirmiştir.
