Sürgün ve Krallık

Altı öyküden oluşan Sürgün ve Krallık, insan davranışlarını acıma, güçsüzlük, iyilik ve kötülük gibi temel durumlar çevresinde araştırır. Albert Camus, farklı koşullara yerleştirdiği kişilerin kararlarını ortak bir “kurban” ve “cellat” ikilemiyle karşılaştırır. Bir insanın zarar gören konumundan zarar veren konumuna ne zaman geçtiği, iyi niyetin güç ilişkileri içinde nasıl değiştiği ve başkasının acısına yaklaşmanın sınırları koleksiyonun düşünsel eksenini belirler. Her öykü, ortak soruyu başka bir ahlaki eşikte sınar.

Öykü biçimi, bu soruların tek bir olay örgüsüne bağlanmadan çeşitli insan durumlarında yeniden sınanmasını sağlar. Camus'nün insancılığı, ölümün kaçınılmazlığı karşısında mutluluk ve anlam arama çabasıyla birlikte düşünülür. Karakterler, hazır ahlaki cevapların temsilcileri olarak kurulmaz; davranışlarının sonuçları ve içinde bulundukları koşullar arasında değerlendirilir. “Sürgün” uzaklık, yalnızlık ve dışarıda kalma duygusunu çağrıştırırken “krallık” insanın ulaşmak istediği bütünlük ve aidiyet alanını işaret eder. Sürgün ve Krallık, birbirinden bağımsız altı anlatıyı insanın gücü kullanma, acıya tanıklık etme ve kendi ahlaki konumunu seçme soruları etrafında birleştiren yoğun bir öykü kitabıdır.