
"Yaşama inancım kalmasa da, evrenin düzeninden kuşku duysam da, her şeyin cehennemsi ve lanetli bir kargaşalıktan başka bir şey olmadığına inansam da, yaşardım gene" der, lvan...

Albert Camus, Başkaldıran İnsan'da başkaldırıyı insanın “hayır” deme yeteneğinden hareketle inceler. Bu ret, salt yıkıcı bir tepki olarak sunulmaz; kişinin aşılmasına izin vermediği bir sınırı ve savunduğu ortak değeri de açığa çıkarır. Camus, dünyanın anlamsızlığına karşı metafizik başkaldırı ile belirli tarihsel koşullarda toplumu değiştirmeyi amaçlayan siyasal eylemi ayrı düzlemlerde ele alır. Böyle bir ayrım, özgürlük arayışının hangi noktada yeni bir baskıya dönüşebileceğini araştırmasına imkân verir.
Fransız Devrimi üzerinden ilerleyen çözümleme, devrimci sürecin kendi ilkelerinden uzaklaşıp zorbalık üretebilme ihtimalini tartışır. Kierkegaard ve Dostoyevski gibi öncüllerle kurulan düşünsel bağ, kitabın felsefi arka planını genişletir. İlk yayımlandığında Marksist eleştirmenlerden ve Sartre çevresinden gelen sert tepkiler de eserin dönemindeki tartışmalı konumunu gösterir. Camus, siyasal serüvenle sanatsal yaratımı aynı insanlık sorusu çevresinde buluştururken amaç ile araç arasındaki ahlaki bağı korumaya çalışır. Bu ölçü arayışı, kitabın özgürlük anlayışına belirgin bir etik yön kazandırır. Başkaldıran İnsan, adalet isteğinin şiddet ve iktidar karşısında nasıl sınanacağını sorgulayan kapsamlı bir denemedir.
Bookspace topluluğundan 14 gönderi

"Yaşama inancım kalmasa da, evrenin düzeninden kuşku duysam da, her şeyin cehennemsi ve lanetli bir kargaşalıktan başka bir şey olmadığına inansam da, yaşardım gene" der, lvan...

"Öldürmeyi önleyecek ya da yasaya uygun kılacak hiçbir şey yoktur elimizde, hem tehdit ediyor, hem tehdit ediliyoruz, tümüyle yoksayıcılık sıtmasına tutulmuş olan çağ, sürükleyip götürüyor bizi ardından, gene de yalnızız, silahlarımız elimizde, gırtlaklarımız kupkuru."

"Benim düşmanlarım yıkmak isteyenlerdir, kendi kendilerini yaratmak isteyenler değil."

"Kölelik de, aldatmaca da her çağda rastlanar bir mutsuzluk."

"İnsan ne ise o olmaya yanaşmayan tek yaratıktır."

"Hiç olmak, işte kendi başkaldırılarından usanmış ruhun haykırışı."

"Yaşamımızı bekleyisten bekleyişe tüketiyor ve hepimiz acı içinde ölüyoruz."

"Celladı en iyi savunma aracı olarak tanıyan bu toplum ne kadar zavallı!"

"Eğer başkaldırdıysam, dürüstçe söyleyebilirim ki, herkesin yanında olduğum için başkaldırdım; herkes, aynı güneşin ışığında yıkansın istedim."

"Ussuzluk görünümünden doğar başkaldırı, haksız ve anlaşılmaz bir koşul karşısında doğar."

"Aykırı gibi görünecek ama en basit ayaklanma bile bir düzen eğiliminin belirtisidir."

"Susmak, hiçbir şeyi yargılamıyor, hiçbir şey istemiyor sanılmasına yol açmak, kimi durumlarda da gerçekten hiçbir şey istememektir."

"İnsan var olmak için başkaldırmak zorundadır, ama başkaldırının kendi kendinde bulunduğu, insanların üzerinde birleştikçe var olmaya başladıkları sınıra saygı göstermesi gerekir."

Sanat ve başkaldırı ancak son insanla birlikte ölecektir.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş