Rus Öyküleri

“Taslama yapilarak yüceltilen, kili kirk yaran bürokrasi, ‘Timsah’taki tamamlanmamis fantezinin temel konusudur. Öykünün ortami düsseldir ve karabasana dÖnüsmek üzeredir. Bu seçkide, Andreyev ve Dostoyevski arasinda asinalik bulundugu düsüncesinin keyfi oldugu hükmüne varilabilir. Bununla beraber, hazin dürtülerin ve düsman bir dünyanin teselli kabul etmedigi gÖrüsünün Örtüstügünü gÖzlemlemek mümkündür. Kisisel bir gerçekmis gibi dünya anlayisimizi degistirebilen ‘Elazar’ Öyküsü, kendi aynasinda Andreyev’in aci verici kaderini yansitir. Bu seçkinin son Öyküsünün edebiyatin bize sunabilecegi en takdire sayan Öykülerden biri oldugunu sÖylemek abarti degil. Önceki iki Öyküde fantastik Öge bastan itibaren belirgindir; ‘Ivan Ilyiç’in Ölümü’nde kaçinilmaz ve sasirtici olan dogaüstü ifsaat tipki ruhun son deneyimi gibi bize Öykünün sonunda ulasir.” Jorge Luis Borges- (Tanitim Bülteninden)