Olgun adamın çocuktan farkı ıstırapla dost olabilmesidir.

Peyami Safa, Kadın, Aşk, Aile (Objektif: 5) içinde gündelik hayatın en kişisel görünen alanlarını toplumsal değişimin göstergeleri olarak ele alır. Kadınların kamusal ve özel hayattaki konumu, aşkın ahlak ve sorumlulukla ilişkisi, evlilik ile aile kurumunun dönüşümü kitabın merkezindeki başlıklardır. Metin bir roman olay örgüsü kurmaz; farklı tarihlerde kaleme alınmış düşünce ve gazete yazılarının oluşturduğu bir deneme toplamı olarak ilerler.
Safa'nın değerlendirmeleri modernleşme, gelenek, din ve millî değerler arasındaki gerilimden beslenir. Yazar kimi yerde dönemin davranış kalıplarını eleştirir, kimi yerde aileyi toplumsal devamlılığın temel kurumu olarak savunur. Bu yaklaşım bugünün okuruna yalnızca doğrudan benimsenebilecek hükümler sunmaz; Cumhuriyet dönemi muhafazakâr düşüncesinin kadın, aşk ve aile kavramlarını hangi kaygılar üzerinden tartıştığını gösteren tarihsel bir belge niteliği de taşır.
Kadın, Aşk, Aile (Objektif: 5), güçlü kanaatleri ve dönemsel dili nedeniyle eleştirel bir mesafeyle okunmayı gerektirir. Kitabın değeri, özel hayat hakkındaki yargıları değişmez doğrulara dönüştürmesinde değil, toplumsal dönüşüm karşısında oluşan zihinsel çatışmaları açık biçimde kayda geçirmesindedir. Böylece okur, Safa'nın tezleri kadar bu tezlerin doğduğu kültürel zemini de değerlendirme imkânı bulur.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
Olgun adamın çocuktan farkı ıstırapla dost olabilmesidir.
Hasretin acısı ne kadar kuvvetli olursa, kavuşmanın zevki o kadar büyük olur.
Anlaşılmak sevgiliyi öldürür, fakat anlaşılmamak da onun katilidir.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş