Gülünç Bir Adamın Düşü

Ne zaman okusam Dostoyevksi'yi, carin idam mangasi onunde kursuna dizilmeyi bekleyen o genc universite ogrencisi aklima gelir; hayatinda silinmez izler birakan bu olay sinmistir yazdigi her satira. Rus aydininin umutsuzlugu, idealleriyle bunlari gerceklestirmeye soyundugu toplum arasindaki derin ucurum ve herhalde sadece Rus aydinina has olmayan nihilizm, en alayci gorundugu hikiyelerinde bile yankilanir. Bu kitaptaki hikiyelerde de oyle. "Berbat Bir Olay"da acimasiz bir ironi vardir: tek amaci toplumunun mutlulugu olan bir aydin, topluma daha buyuk elem verir sadece. Hayati boyunca yazdigi belki de tek alayci hikiye olan "Timsah"ta bile bu nihilizmin izleri vardir; okudugunuzda aci bir umutsuzluk birakir geride. Dostoyevski ya manevi bir kurtulusu vazeder, ya da kurtulus olmadigini, ama her halukirda umutsuzluk ebedidir. Sanirim insanligin kaderi hakkinda gercek bir umut isigi yaktigi tek anlatisi, son hikiyesi olan "Gulunc Bir Adamin Dusu"dur: insana has butun o zulmeti biz yarattik; oysa yardimi esirgedigimiz o kucuk kiza elimizi uzatmak yeter karanliktan kurtulmak icin. -HY-(Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 132Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Helikopter