Nikolay’ın çocukluk ve ilk gençlik dönemlerinden sonra hayatı, üniversiteye başlamasıyla daha geniş ve karmaşık bir çevreye açılır. Yeni arkadaşlıklar, toplumsal beklentiler ve aşk deneyimi, onun kendisi hakkında kurduğu yargıları sürekli sınar. Lev Tolstoy’un yarı otobiyografik üçlemesinin son kitabı olan Gençlik, büyümeyi kesin cevaplara ulaşmak şeklinde değil, insanın kendi gururu, yanılgıları ve başkalarının bakışıyla karşılaşması olarak ele alır. Kahramanın ufku genişledikçe özgürlük duygusu da artar; fakat ait olmak istediği çevrelerin kuralları ve kendi ideal benliği arasındaki fark belirginleşir. Tolstoy, gündelik karşılaşmaları ve iç konuşmaları kullanarak genç bir insanın davranışlarını sonradan değerlendirme alışkanlığını izler. Üniversite, yalnız eğitim aldığı bir kurum değil, sınıf, dostluk ve kişisel değerler konusunda kendisini denediği yeni bir dünyadır. İlk iki kitaptan gelen samimi anlatım, burada daha bilinçli bir öz eleştiriye doğru ilerler. 1857’de yayımlanan eser, gençliğin heyecanını romantikleştirmekten kaçınırken değişme arzusunu da küçümsemez. Romanın odağında, Nikolay’ın yetişkinliğe yaklaşırken nasıl biri olmak istediği ile gerçekte nasıl davrandığı arasındaki canlı ve çoğu zaman rahatsız edici mesafe bulunur.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
