Satranç

beni tutsak eden duvarlar değil, düşüncelerimdi..

satranç severler takip etsin sohbet edelim

İnsanı delirten şey, yalnızlık mı; yoksa yalnız olmadığını bilip de kimsenin anlamaması mı?

• "İnsan yalnız kalınca iki şey yapar: Ya delirir, ya da kendini bulur."

İnsanın kendi aklıyla baş başa kalması, dünyanın en tehlikeli yalnızlığıdır.

Bize hiç bir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhunu hiçlik kadar baskı altına alamaz.

Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede ,kafamın içinde verdiğim savaşi zorda olsa kazandım. o gecenin sabahında ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadim...

satranç sever var mı ?

Dünyanın en yalnız insanı, sevdiğine dokunamayan insandır.

“İnsanın kendini kaybetmemesi, dünyadaki en büyük zaferdir.”

"Dünyayı değiştiremiyorsan,dünyanı değiştir"

• “ Sizler yeni bir gün doğumunu bekleyebilirsiniz, benim buna gücüm kalmadı. “

♟️savaşacağım tek şey içimdeki diğer bendi .. ♟️"İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." ♟️Sonunda yalnızdım ve artık asla yalnız olmayacaktım! ♟️Cehalet, bütün alanlarda ortak olmak üzere evrenseldi. ♟️Birisi barışı başlatmalı, tıpkı savaşı başlattığı gibi.

"Bize hiçbir şey yapılmadı, yalnızca tam bir hiçliğin içerisine koyulduk, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz."

Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede, kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandim. O gecenin sabahında ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ birakmadim.

Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız.

bazende degildir Aşkta olduğu gibi satrançta da bir partnerin olması zorunludur.

zweig’in satranç’ından mülhem bir şey yaz. benimki şu olsun: basit hedeflerin peşinden, basit arzularla yürüyüp sade bir hayatı seçenler; çoğu zaman daha huzurlu, daha kaygısız ve dış dünyanın gürültüsünden daha az yara alan bir zihinle yaşarlar.

“İnsanın kendi içine hapsolması, en ağır yalnızlık biçimidir.”

"dünyayı değiştiremiyorsan, dünyanı değiştir..."

Kültürlü bir insanın varlığını hissettiği yerde de salyangoz kabuğunun içine çekiliyor; bu yüz-den kimse, herhangi bir zaman ondan aptalca bir söz duymuş veya bilgisizliğinin sınırsız olduğunu söyleyen derinliğini ölçebilmiş olmakla övünemez

“Bir insanın zihninde gerçek bir özgürlük, yalnızken başlar.” Yalnızlık, düşünceleri ve duyguları analiz etme imkânı sunar. İnsanın kendini tanıma ve içsel özgürlük kazanma süreci, sosyal bağlardan bağımsız olarak gerçekleşir. kişisel psikoloji üzerine ilginiz varsa kesinlikle tavsiye edeceğim bir kitaptır.

Tam pes etmek üzere olduğum bir gecede, kafamın içinde verdiğim savaşı zor da olsa kazandım. O gecenin sabahına ben çıktım ama içimdeki kimseyi sağ bırakmadım...".

Dünyayı değiştiremiyorsan , dünyanı değiştir.