Ziya, şehrin gürültüsünden ve geçmişinin ağır yükünden uzaklaşmak için asker arkadaşı Kenan'ın köyüne gider. Doğaya yakın, sakin bir hayat kurma isteği taşısa da beraberinde çocukluğundan, evliliğinden ve askerlik günlerinden kalan anıları getirir. Hasan Ali Toptaş'ın Heba romanı, huzur arayan bu adamın belleğinde açılan yarıklardan kişisel kayıplara ve ülkenin sınırında yaşanan şiddete doğru ilerler.
Köy hayatı Ziya'ya bir başlangıç ihtimali sunarken eski olaylar rüyalar, çağrışımlar ve karşılaşmalar aracılığıyla yeniden belirir. Kenan'la paylaştığı askerlik geçmişi, sınır karakolundaki korku ve itaat düzeni, bugün kurmaya çalıştığı hayatın altında işlemeyi sürdürür. Vicdan azabı küçük bir çocukluk hatırasından yetişkinlikte verilen kararlara kadar genişler. İyi kalma isteği, acımasızlık ve söylentilerle örülü bir çevrede giderek zorlaşır.
Heba, boşa giden hayatları tek bir felaketin sonucu olarak açıklamayan, kayıpların zaman içinde nasıl biriktiğini araştıran güçlü bir romandır. Toptaş, şehir ile köyü, geçmiş ile bugünü ve rüya ile gerçeği birbirine geçirirken Ziya'nın iç dünyasını anlatının merkezi yapar. Romanın gerilimi, kaçmanın insanı geçmişinden kurtarıp kurtaramayacağı ve vicdanın ağır koşullar altında korunup korunamayacağı sorularından doğar.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
