Hasan Ali Toptaş, Harfler ve Notalar'da okuma ve yazma üzerine düşüncelerini denemelerle okuyanlarına yöneltilmiş mektupların iç içe geçtiği bir yapıda toplar. Edebiyatın nasıl kurulduğunu anlatırken kesin reçeteler vermek yerine kendi okuma deneyiminden, yazarken duyduğu kaygılardan ve bir cümlenin oluşum sürecinden hareket eder. Yazarın temel sorusu, dilin düşünceyi taşırken aynı zamanda nasıl bir ses ve ritim yarattığıdır.
Toptaş için cümle kurmak, kelimeleri doğru sıraya dizmenin ötesinde bir beste yapmaya benzer. Anlam, duraklar ve tekrarlarla birlikte işitilir; yazının müziği anlatılan şey kadar önem kazanır. Borges, Kafka, Márquez, Fuentes, Calvino ve Kundera gibi yazarlarla kurduğu okuma akrabalıkları, kendi edebî dünyasını hangi soruların beslediğini gösterir. Bu isimler bir etki listesi olarak değil, düşünceyi çoğaltan sohbet ortakları olarak metne katılır.
Harfler ve Notalar, edebiyatın mutfağına dışarıdan bakan bir kılavuzdan çok içeriden gelen samimi bir düşünce kitabıdır. Denemeler, yazma cesareti ile dile zarar verme korkusunu aynı anda taşır. Toptaş, edebiyatın sırlarını bütünüyle açıklamaya çalışmadan dikkatli okumanın, işitmenin ve kelime seçimindeki sorumluluğun yaratıcı süreci nasıl biçimlendirdiğini anlatır.