Evaristo Carriego

Jorge Luis Borges’in Evaristo Carriego adlı kitabı, genç yaşta ölen Arjantinli şair Carriego’nun yaşamını anlatırken Buenos Aires’in Palermo mahallesini edebî bir hafıza alanı olarak yeniden kurar. Borges, şairin aile çevresini, sokaklarını, arkadaşlarını ve tango ile kenar mahalle kültürüne açılan şiirlerini inceler. Biyografik çizgi düz bir hayat hikâyesi halinde ilerlemez; kişisel hatıra, şehir tarihi, edebiyat eleştirisi ve sonradan eklenen denemeler birbirine bağlanır.

Carriego, Borges için incelenen bir şair olmanın ötesinde kaybolan bir Buenos Aires’e ulaşma aracıdır. Kabadayılar, avlular, bıçak hikâyeleri, mahalle dili ve tango mitolojisi; gerçek belge ile sonradan kurulmuş şehir efsanesi arasındaki sınırı zorlar. Borges şairin duygusal ve yerel şiirini eleştirirken onun açtığı tematik alanı kendi edebiyatının köklerinden biri olarak kabul eder. Böylece biyografi, anlatıcının kendi çocukluk coğrafyasını seçerek hatırladığı öznel ve parçalı bir şehir arkeolojisine yaklaşır. Şairin mütevazı ünü ile mahallenin büyüyen efsanesi sürekli yer değiştirir. Kitabın asıl hareketi bu çift bakıştan gelir: sınırlı görülen bir şair portresi, ulusal edebiyatın hangi mekân ve seslerden üretildiğini sorgulayan geniş bir denemeye dönüşür.