
“Yarın öldüğümüz zaman birisi bize sorsa:’dünyada ne gördünüz?’dese herhalde verecek cevap bulamayız. Koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki…”

Değirmen, Sabahattin Ali'nin çevresine dikkatle bakan, gösterişten uzak hikâyeciliğiyle karşılaşmak için güçlü bir başlangıç sunar. Kitaptaki anlatılar, toplumdaki bozuk işleyişin içinde sıkışan insanların yaşadığı acılara yönelir. Yazar gözlemlerini öne çıkarırken kendisini mümkün olduğunca geri çeker; okur, anlatıcının uzun açıklamalarından çok kişilerin içinde bulunduğu koşullarla baş başa kalır. Bu tercih, metinlerin duygusunu azaltmaz. Tam tersine, yaşananları daha doğrudan ve sarsıcı biçimde hissettirir.
Okuma boyunca süslü betimlemelerden çok söylenecek sözün ağırlığı belirgindir. “Değirmen”, “Kurtarılmayan Şaheser” ve “Viyolonsel” gibi hikâyeler aynı kitap içinde farklı tonlar kurarken, insanın çevresiyle çatışması ortak bir dikkat alanı yaratır. Sabahattin Ali'nin kuvvetli gözlemciliği, kişileri tek boyutlu birer örneğe dönüştürmeden toplumsal koşulları görünür kılar.
Bu yalın anlatım ilk bakışta kolay okunur; fakat hikâyelerin bıraktığı sorular metin bittikten sonra da sürer. Değirmen'in okuma deneyimini değerli kılan, acıyı süslememesi ve insan hayatındaki eşitsizlikleri büyük iddialardan çok seçilmiş ayrıntılarla duyurmasıdır. Kısa anlatıların yoğun etkisini sevenler, kitabın sakin görünen cümleleri altında güçlü bir toplumsal nabız bulabilir.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi

“Yarın öldüğümüz zaman birisi bize sorsa:’dünyada ne gördünüz?’dese herhalde verecek cevap bulamayız. Koşmaktan görmeye vaktimiz olmuyor ki…”

Hata yapmak insanidir, ama hatada ısrar etmek disiplinsizliktir

Kuyucaklı Yusuf atınca fark ettim. Bu kitapta biraz toplumun genel ahlakını sorgulatan kısımlarla bezenmiş lakin kitabı çok abartı buldum okumak size kalmış.
“Bilir misin, bizim en büyük maharetimiz nefsimizden beraat kararı almaktır.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş