bsrten@bsratn· 9ay🇹🇷
"İnsan bazı acılarını rüyasında bile yanına yorgan gibi alıp uyur. Uyanınca da sanki o rüya hiç bitmemiş gibi devam eder her şeye."
4
Ankara'nın karanlık ve ironik yüzü, Emrah Serbes'in Çekiç ve Gül: Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi adlı öykü kitabında Behzat Ç. ile Cinayet Büro ekibinin soruşturmaları çevresinde görünür olur. Behzat, Hayalet, Akbaba ve Harun'un karşılaştığı vakalar yalnızca suçun nasıl işlendiğini değil, suçun arkasındaki kırılgan hayatları da açığa çıkarır. Kentin sokakları, meyhaneleri ve kurumları bu nedenle olayların geçtiği bir dekor olmaktan çıkar; adalet duygusunun sürekli sınandığı canlı bir alana dönüşür.
Kitaptaki öyküler polisiye gerilimi korurken karakterlerin yorgunluklarına, sadakatlerine ve birbirleriyle kurdukları sert ama dayanıklı bağlara da yer verir. Serbes'in konuşma diline yakın üslubu, mizah ile öfkeyi aynı cümlede buluşturur. Resmî prosedür ile kişisel vicdan arasındaki mesafe büyüdükçe Behzat Ç.'nin yöntemleri tartışmalı hâle gelir; yine de anlatının asıl ilgisi kusursuz kahramanlar yaratmak değil, bozuk bir düzen içinde doğruya yaklaşmanın bedelini göstermektir.
Çekiç ve Gül, tek bir büyük vakadan çok birbirini tamamlayan insan ve suç hikâyeleriyle ilerler. Ankara'nın toplumsal çatlaklarını ekip içindeki gerilimlerle yan yana getirmesi, kitabı televizyon evrenine bağlı bir yan ürün olmanın ötesine taşır; ortaya kente, yalnızlığa ve adalet arayışına odaklanan bütünlüklü bir polisiye portre çıkar.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
"İnsan bazı acılarını rüyasında bile yanına yorgan gibi alıp uyur. Uyanınca da sanki o rüya hiç bitmemiş gibi devam eder her şeye."
"Ve belki de, hala yaşamaya devam ediyorsak artık buna alıştığımız içindir, elimizden başka bir şey gelmediği içindir."
Neden beni boşluğa düşürdün?
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
