Bir Şeftali Bin Şeftali

Olgun bir şeftali, zengin bir bahçeden yuvarlanıp dışarı çıktığında Sahip Ali ile Polat adlı iki yoksul çocuk tarafından bulunur. Samed Behrengi'nin Bir Şeftali Bin Şeftali öyküsünde çocuklar meyveyi yedikten sonra çekirdeğini yeniden toprağa diker; bir gün kendilerine ait, bol ürün veren bir ağaç yetişmesini isterler. Hikâyeyi şeftalinin kendisi anlatır. Çekirdeğin filize, fidanın ağaca dönüşmesini aktarırken değişmenin yaşamın temel yasası olduğunu öğrenir ve yüzlerce yeni meyve verme hayali kurar.

Ağacın büyümesi, doğal döngüyü aşarak mülkiyet ve paylaşma üzerine verilen bir karara dönüşür. Bahçenin sahibi ürünü kendi hakkı sayarken şeftali ağacı emeğini ve umudunu kendisine veren çocukları unutmaz. Behrengi masalsı anlatımı, yoksulluk ile bolluk arasındaki eşitsizliği çocukların somut isteği üzerinden kurar. Toprak, çekirdek ve meyve imgeleri dayanışmanın çoğalma gücünü taşır; bir şeftalinin bin şeftaliye dönüşmesi, küçük bir eylemin gelecekte yaratabileceği değişimi simgeler. Bir Şeftali Bin Şeftali, doğanın büyüme ritmini toplumsal adalet duygusuyla birleştiren kısa bir çocuk öyküsüdür ve okura emeğin ürününün kime ait olması gerektiğini düşündürür.