Dışarıdan bakıldığında genç, güzel ve özgür bir hayat süren Veronika, içindeki eksiklik duygusunu aşamayınca yaşamına son vermeye karar verir. Paulo Coelho'nun Veronika Ölmek İstiyor romanında başarısız girişimin ardından bir akıl hastanesinde uyanır ve kalbinin gördüğü zarar nedeniyle çok az zamanı kaldığını öğrenir. Ölümü istemişken ölümün yaklaşması, günlük alışkanlıklarına ve bastırdığı arzularına başka gözle bakmasına yol açar. Hastanedeki farklı insanlar, toplumun “normal” saydığı davranışların dışında kalmanın tek bir anlamı olmadığını gösterir. Veronika onların hayatlarını tanıdıkça kendi benliğini ve seçimlerini yeniden değerlendirmeye başlar.
Roman, yaşam ile ölüm arasındaki gerilimi bireysel özgürlük, korku ve toplumsal beklentiler üzerinden kurar. Hastane hem kapalı bir kurum hem de dış dünyanın yargılarından geçici olarak uzaklaşılabilen bir alan hâline gelir. Veronika'nın zamanının sınırlı olduğuna inanması, daha önce ertelediği duyguları açıkça yaşamasını sağlar. Veronika Ölmek İstiyor, umutsuzluktan hazır bir mutluluk reçetesi çıkarmak yerine insanın hayatını başkalarının ölçülerine göre mi yoksa kendi değerleriyle mi yaşayacağını sorgulayan; ölüm bilincini yaşam arzusuyla karşı karşıya getiren psikolojik bir romandır.
Bookspace topluluğundan 54 gönderi
"(..) Deli olmak, düşüncelerini iletmekten aciz olmak demek. Sanki yabancı bir ülkedesin, çevrede olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun, ama istediğini anlatmaktan, dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun.” “Hepimiz hissetmişizdir bunu.” “Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz zaten
"...deli olmak, düşüncelerini iletmekten âciz olmak demek. sanki yabancı bir ülkedesin, çevrende olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun, ama istediğini anlatmaktan, dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun, çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun."
Özgürlük her şeye sahip olmak değil, önemli olana karar vermektir.
Deli olmak, düşüncelerini iletmekten aciz olmak demek.
"Kimsenin kimseyi yargılayacak durumu yok. Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu."
"bu dünyada hiçbir şey rastlantı sonucu meydana gelmez."
“var olamayan bir geleceğe umutla bakmaktan vazgeçekti Düşünceleri hep geçmişe dönük kalmalıydı ki yaşama dönmek gibi isteklere kapılmasın.”
…Ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliklerle hiç ilgisi yok olanların. Olan her şey ruhumda oluyor.
"Ona ceketimi verme önerimi reddetti.Belki de onun dünyasında mevsim yazdı." "Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir.Şizofrenler,psikopatlar ,manyaklar.Yani başlarından farklı olanlar.."
“Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir. Şizofrenler, psikopatlar, manyaklar. Yani başkalarından farklı olanlar.”
..aslında herkes deli, en delilerde deli olduklarının farkında olmayanlar.
“Yaşamak, cesaret isteyen bir karardır.”
“Burasi hapishane mi?” diye sordu kiz “Hayir,akil hastanesi…” “Ben deli degilim ki.” Kadin guldu “Hepsi oyle der.”
Bu dünyadan ayrılırken neye bakmak istediğimi kavradım; Senin yüzüne.
Kimsenin kimseyi yargılayacak durumu yok. Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu.
Yaşamımı boşa harcamadığımı bilmek istiyorum.
Bu kitabı sürekli erteledim. Şimdi yeniden gözüme ilişti. ‘Simyacı’ da bana göz kırpıyor. Hangisinden başlasam bilemedim 🙄
"Nasıl olduğunuzu öğrenmek ister misiniz. " "Nasıl olduğumu zaten biliyorum. " "Ve gövdemde sizin gördüğünüz değişikliliklerle hiç ilgisi yok olanların. Olan her şey ruhumda oluyor."
"Sınırları başkaları tarafından çizilmiş bir hayatı kusursuzca yaşamaktansa, kendi sınırlarını çizdiğin 'deli'ce bir hayatı yaşamak çok daha onurludur."
"Hiç kimse bir başkasının ne kadar acı çektiğini bilemez çünkü her insanın kendi kederinin ölçüsü başkadır."
'' Geçecek dedi kendi kendine. Dün geçti ya... ''
"Bu dünyada hiçbir şey rastlantı sonucu meydana gelmez."
Güneş ışınlarının güçlendiğini fark etti, Bu saatte hastalar kahvaltıdaydılar. En iyisi tezi için gerekli notları hemen almasıydı. Veronika ile gerçekleştirdiği deneyi ayrıntılı olarak yazmaya koyuldu. Hastanenin güvenlikle ilgili sorununu daha sonra kaleme alabilirdi…. 1998 SON.
“Aslında herkes deli, en deliler de deli olduklarının farkında olmayanlar.”
“Dünyanın bütün dağlarında, ormanlarında, bîr tek yaprağı bile bir başkasının tıpkısı olarak yaratmamıştır Tanrı. Oysa siz farklı olmayı delilik sayıyorsunuz.”
“Hep aynı kuyunun suyunu içmiş olanlar, kendilerini normal sanıyorlar. Çünkü hepsi aynı şeyleri yapıyorlar. Ben de işte, onların kuyusundan içmiş numarası yapacağım.”
“Kendi dünyasında yaşayan herkes delidir. Şizofrenler, psikopatlar, manyaklar. Yani, başkalarından farklı olanlar.”
“Bir psikiyatriste içini döken insanlar, bir papazla günah çıkarırken olduğundan daha rahat konuşuyorlardı, çünkü hekimler onlara Cehennem ateşinden söz etmiyorlardı!..”
“Ona ceketimi verme önerimi reddetti. Belki de onun dünyasında mevsim yazdı.”
“Orada ki herkes kendi yaşamını yaşamaya baksa,başkalarına da karışmaya kalkmasa,Tanrı her anın,her buğday tanesinin,gökyüzünde bir görünüp bir sonra ki saniye yok olan her bulut parçasının içinde bulunabilirdi.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
