Suzan Defteri Roman

“Ama kaybeden sonunda siz olmuşsunuz.” “Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?” “Ama bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.” “İyi ya boş değildi kucağım.” “Ama yandınız, kül oldunuz.” “Ama vardım, kül bunun kanıtı.”

''Cihan, benim onu, onun beni sevdiği kadar sevmediğimi anlayınca, kendini yeniden yaratmayı seçti. Önce kendisini sevecek birini buldu. Bulduğunun sevgisine inandı. Ben onu da yapamadım.''

Oysa aşkı andıran bir heyecandan ibaretmiş. Böyle duygular var, insan yanılıp aşk sanıyor.

'' Suzan hanım on bire doğru geldi. Üstünde bir güzellik vardı. Gerçekten güzelleşiyorsa iyi; ben güzelliğini görmeye başladıysam o da iyi; güzelliği yakıştırmaya başladıysam, bu yazının zaferidir, o belki daha da iyi.''

Benim canım az sıkıldı biraz daha sıkılsın bir de kafam öyle bir karışsın ki birkaç hafta toparlayamayayım derseniz bu kitabı okuyabilirsiniz

Pazar günleri, hayatın intikam günleri. Neşeli başlasın ve öyle geçsin diye gayret edildikçe insanı kötü bir yalnızlığa, anlaşılmaz bir kedere iten günler.