Mağara Arkadaşları

Ayfer Tunç’un Mağara Arkadaşları kitabı, büyük kentin kalabalığı içinde kendi evlerine ve iç dünyalarına kapanan insanları anlatan öykülerden oluşur. Başlıktaki mağara, güvenli bir sığınak olduğu kadar kişinin başkalarıyla bağ kurmasını engelleyen bir yalnızlık alanıdır. Tunç, apartman hayatını, gündelik alışkanlıkları ve küçük toplumsal hırsları dikkatle izleyerek kent insanının görünmeyen sıkışmasını açığa çıkarır. Kitaba adını veren öykünün kahramanı bir insan değil, yedi katlı Ayyıldız Apartmanı’dır. Bina, sakinlerinden Ayyaş Yazar’ın yakında saygın bir isim olacağını ve kendi itibarını da kurtaracağını hayal eder. Yazar ise Yedi Uyurlar söylencesini yeniden yazma düşüncesiyle günlerini geçirir, fakat bir sonuca ulaşamaz. Apartmanın beklentisi ile yazarın verimsizliği arasındaki mesafe, şöhret arzusunu ve çevrenin bireye yüklediği rolleri ironik biçimde gösterir. Öykülerde mekânlar yalnızca fon değildir; sakinlerinin korkularını, özentilerini ve kırgınlıklarını taşıyan canlı yapılara dönüşür. Mağara Arkadaşları, insan merkezli anlatımı ve ayrıntılara duyarlı diliyle kentteki yabancılaşmayı, saygınlık beklentisini ve yalnızlığın farklı biçimlerini araştıran; Ayfer Tunç’un öykücülüğünün başlangıç çizgisini belirleyen bir kitaptır.