Karadan ayrildik, gemiye bindik! Arkamizdaki kopruyu yiktik, daha da iyisini yaptik: Karayi yiktik. Simdi de, kucuk gemi, ayagini denk al! Iki yaninda okyanus var; her zaman kukremiyor, orasi dogru; yuzeyi ipektenmis gibi, altin yaldizliymis gibi serilip yayiliyor bazen, iyilik dolu bir hayal kurus bu sanki. Ama vakti saati gelince onun sonsuz, ucsuz bucaksiz oldugunu ve hicbir seyin sonsuzluk kadar korkunc olmadigini anlayacaksin. Vah zavalli kuscagiz, ozgur saniyordum kendini, simdiyse bu kafesin parmakliklarina carpiyorsun! Karada sanki daha cok ozgurluk varmis gibi onun silasina tutulursan vay haline, "kara" da yok artik! (Tanitim Bulteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
