okur@zaphod· 5ay🇹🇷
Bana yalan söylemiş olman değil, benim sana artık inanmamam, sarstı beni.
8
İyinin ve Kötünün Ötesinde, Friedrich Nietzsche'nin ahlak, hakikat, din, felsefe ve güç ilişkileri üzerine en keskin metinlerinden biridir. Kitap, yerleşik değerleri sorgularken okuru hazır cevaplara değil, düşüncenin rahatsız edici açıklığına çağırır.
Nietzsche, İyinin ve Kötünün Ötesinde'de geleneksel iyi ve kötü ayrımının arkasındaki güçleri, korkuları ve çıkarları tartışır. Aforistik üslup, her bölümde yoğun ve çarpıcı bir düşünce ritmi yaratır. Metin, felsefe tarihine karşı sert bir hesaplaşma olduğu kadar modern insanın değer üretme sorununa da odaklanır. Nietzsche okumaya derinleşmek isteyenler için temel eşiklerden biridir.
Bookspace topluluğundan 35 gönderi
Bana yalan söylemiş olman değil, benim sana artık inanmamam, sarstı beni.
"Bir hamam böceği öldürürsen kahramansın, bir kelebeği öldürürsen şeytansın. Ahlakın estetik standartları vardır."
"Bir hamam böceği öldürürsen kahraman, bir kelebeği öldürürsen şeytansın. Ahlakın estetik standartları vardır."
“İnsanlar çoğu zaman kendi düşüncelerini savunmaz; sadece düşüncelerinin savunucusu olmayı sever.”
Çok az sayıda insan bağımsızdır; bağımsızlık güçlülerin ayrıcalıklarından biridir. Son derece haklı bile olsa, bağımsız olmak "zorunda" olmadan buna çabalayan kişi, yalnızca güçlü değil, aynı zamanda ölçülemeyecek derecede cesur olduğunu kanıtlamış demektir.
İnsan içgüdülerini izlemeli fakat aynı zamanda mantığını onu iyi argümanlarla desteklemesi için ikna etmelidir.
Canavarlarla savaşan kişi, bu süreçte kendisinin de bir canavara dönüşmemesine dikkat etmelidir. -Friedrich Nietzsche
İnsan birçok kişiyle aynı fikirde olma zevksizliğinden vazgeçmelidir.
İntihar düşüncesi büyük bir tesellidir: Onun sayesinde birçok kötü geceden başarıyla çıkılabilir.
"Benim fikrim bana aittir: Başkası ona sahip olma hakkını kolayca edinemez."
Canavarlarla savaşan kişi dikkat etmelidir; ki kendisi de canavara dönüşmesin. Çünkü uzun süre uçuruma bakarsan, uçurum da sana bakar.
Şimdi gülüyor dünya, korkunç perde yırtıldı, Düğünüdür ışık ile karanlığın...
Kalpten anlayan bilir, en iyi en derin sevginin bile ne kadar yoksul, aptal, çaresiz, küstah, yanlış yapan, kurtarabildiği kadar kolaylıkla da yok edebilen olduğunu…
Ruhun belli yüksekliklerinde trajedi artık trajik bir şekilde işlemiyor gibi görünmektedir; dünyadaki tüm keder bir araya gelse, bu görüntünün insanı baştan çıkarıp acımaya mecbur bırakmak "zorunda" olduğuna, böylece kederi iki katına çıkaracağına karar vermeye kim cesaret edebilir?
Biz modern insanlar, biz yarı barbarlar— ve bizim en mutlu olduğumuz an en tehlikede olduğumuz andır.
İnsan fark ettiğinden çok daha büyük bir sanatçıdır.
Gerçekler yoktur, yalnızca yorumlar vardır.
İnsan iyinin ve kötünün karşılığını vermelidir; fakat neden yalnızca bize iyilik ya da kötülük yapan kişiye vermelidir?
Sevgiden kaynaklanarak yapılan bir şey her zaman iyinin ve kötünün ötesinde yer alır.
“Her kim ki bir canavarla çarpışmayı göze alırsa, bir canavar olmayı da göze alsın. Karanlığa uzun süre bakarsanız, karanlık da sizin içinize bakmaya başlar.”
Canavarlarla savaşan kişi dikkatli olmalıdır, yoksa kendisi de canavara dönüşür. Boşluğun içine uzun süre bakarsanız, boşluk da sizin içinize bakar.
Canavarlarla savaşan, bu süreçte kendisinin de canavara dönüşmemesine dikkat etmelidir.
Müzik sayesinde tutkular kendilerinden keyif alır.
Utanç oldukça yaratıcıdır. İnsanın en çok utandığı şeyler en kötü şeyler değildir: Maskenin altında yalnızca aldatmaca yoktur-aldatmacada birçok iyilik mevcuttur.
