Postane

Charles Bukowski’nin Postane romanı, Henry Chinaski’nin Los Angeles posta hizmetindeki yıllarını ağır iş, bürokrasi, içki ve geçici ilişkiler çevresinde anlatır. Chinaski önce yedek dağıtıcı olarak kötü hava, uzun rotalar ve denetçilerle mücadele eder; ayrıldıktan sonra yeniden kuruma dönerek bu kez ayırma masalarında tekdüze vardiyalara sıkışır. İş arkadaşları, kumar, hastalık ve evlilik girişimleri, düzenli maaş ile kişisel özgürlük arasındaki çatışmayı sürekli yeniden kurar.

Anlatının kısa ve kesik cümleleri kurumsal dilin resmiyetine karşı kaba, hızlı bir ritim oluşturur. Chinaski kendisini ezilenlerin kusursuz temsilcisi gibi sunmaz; bencillik, öfke ve kendine zarar veren davranışlar anlatının rahatsız edici parçasıdır. Posta sistemi insanları ölçülebilir hız ve devamsızlık kayıtlarına indirgerken anlatıcı da çevresindekileri çoğu zaman acımasızca yargılar. Bu çift yönlü sertlik romanı basit bir işyeri şikâyetinden çıkarır. Son istifa, hazır bir kurtuluş planına değil, yıllarca biriken yabancılaşmayı yazıya dönüştürme ihtimaline açılır.

Chinaski’nin işi bırakıp yeniden dönmesi, kurumun çekiciliğini maaş ve alışkanlık üzerinden de açıklar; yabancılaşma tek yönlü bir tutsaklık değildir. Tekrarlanan vardiyalar beden üzerinde birikirken yönetimin performans dili kişisel deneyimi kayda değer saymaz. Anlatıcının mizahı, bu değersizleştirmenin karşısında geçici bir söz alanı açar fakat verdiği zararı telafi etmez.