Zehra@mutevahhid· 4g🇹🇷
• "Oysa aşk, insanın kendisini karşısındakine teslim etmesidir. Ve teslim olan insan, her zaman kaybeder."
12
Mürebbiye, Stefan Zweig'ın çocukluk algısı ile yetişkinlerin kapalı dünyası arasındaki mesafeyi duyarlı bir biçimde ele aldığı kısa anlatılarından biridir. Yazar, ev içi ilişkilerde sezilen ama tam anlaşılamayan gerilimleri çocuk bakışının sınırlı bilgisiyle yansıtır; böylece masumiyetin yavaşça sarsıldığı bir atmosfer kurar.
Stefan Zweig, Mürebbiye içinde büyük dramatik açıklamalardan çok suskunlukların, bakışların ve sezgilerin etkisine güvenir. Metin, psikolojik incelik ve duygusal belirsizlik arayan okurlar için etkileyicidir. Çocukların yetişkin dünyasındaki çatlakları nasıl fark ettiğini anlatırken, okura da büyümenin bazen bilgi edinmekten çok güven duygusunu kaybetmek anlamına geldiğini düşündürür.
Bookspace topluluğundan 5 gönderi
• "Oysa aşk, insanın kendisini karşısındakine teslim etmesidir. Ve teslim olan insan, her zaman kaybeder."
• "Yoksulluk utanç verici değildi. Utanç verici olan, yoksulluğun herkesin gözü önünde yaşanmasıydı."
Güçlüydüm çünkü benim içimde suya hasret toprağın bekleyişi, hayal kırıklığına uğramış, kurak dünyanın kor ateşi barınıyordu..
Peki, niye ağlıyor o halde? Otto ondan hoşlandığına göre. Ben aşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep.
Ahlaken zayıf olanların her zaman bir mazereti vardır zaten. İlk önlerine çıkana kendilerini teslim ederler ve hiçbir şeyi düşünmezler.
