Kimin hayatını yaşadığını sorgulayan bir ses, Latife Tekin'in Muinar romanında kişisel kimlikle yüzyılların hafızasını birbirine bağlar. Muinar, Elime sayesinde ses bulur ve başka zamanlardaki kadınların hikâyelerini dillendirir. Dayak yiyen, hor görülen, köleleştirilen ya da tanrılara kurban edilen kadınlar bu iç sesin taşıdığı ortak geçmişte buluşur. Anlatı tek bir yaşam çizgisine kapanmaz; kısa ve parçalı bölümlerle farklı çağlar arasında dolaşır.
Muinar'ın iki büyük meselesi, insanın doğaya ve erkeğin kadına hükmetmesidir. İktidar üzerine kurulu ilişkiler, hem toplumsal cinsiyet hem de ekolojik yıkım düzleminde sorgulanır. Kimi zaman ağzı bozuk, ters ve dediğim dedik olan ruh; aynı zamanda duyarlı, canlı ve sevgi doludur. Bu çelişkili kişilik, didaktik bir sözcüden çok tarih boyunca bastırılmış deneyimlerin hareketli taşıyıcısına dönüşür.
Metin nesir şiir, parçalı öyküler bütünü ya da dişil dilin hâkim olduğu ekofeminist roman olarak okunabilir. Biçimdeki kırılmalar, tabulara karşı çıkan içeriğin doğal uzantısıdır. Tekin, insanlarla ve doğayla kurulan ilişkinin hükmetme arzusuna değil uyuma dayanması gerektiğini savunurken yerkürenin kolayca susturulamayan dişil ruhunu edebî bir kuvvet olarak canlandırır.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
