Berci Kristin Çöp Masalları

Bir kış gecesi, şehrin çöplerinin döküldüğü tepenin yakınına fener ışığında sekiz gecekondu kurulur. Berci Kristin Çöp Masalları, sanayi mahallesi ile geniş çöp sahası arasında birdenbire beliren yerleşimin büyümesini ve sakinlerinin kentte tutunma çabasını anlatır. Kırsaldan göç eden insanlar eski geleneklerini, söylencelerini ve birlikte yaşama alışkanlıklarını yeni çevreye taşır. Fakat hayatta kalma, şehrin imkânlarından yararlanma ve yeni düzene uyum sağlama isteği, bazı karakterleri kendi geçmişlerinden ve birbirlerinden uzaklaştırır. Mahallenin kuruluşu böylece dayanışma ile yabancılaşmanın aynı anda yaşandığı bir toplumsal dönüşüme dönüşür.

Latife Tekin, bu dünyayı düz bir gerçekçi anlatımla sınırlamaz. Büyülü hikâyeler, ağıtlar, mâniler ve tekerlemeler romanın dilini kurar; yoksulluk içindeki yaşam hem sert hem şefkatli bir bakışla görünür olur. Çöp, fabrika ve gecekondu çevresi, kentleşmenin kenarda bıraktığı insanların kendi kültürlerini yeniden üretme alanıdır. İlk kez 1984'te yayımlanan eser, masalsı söyleyiş ile toplumsal gözlemi bir araya getirir. Berci Kristin Çöp Masalları, bir mahallenin doğuşunu anlatırken göç, emek, çevre, yoksulluk ve kente uyum sorunlarını özgün bir kolektif sesle işler.