Aşk İşaretleri

Latife Tekin’in Aşk İşaretleri romanı, metropolün kıyısında yaşayan dört yoksul gencin, hayata katılmak için karizmatik Nezir’in peşine takılmasını anlatır. Gençler onu bir ağabey ve yol gösterici olarak görür. Nezir’in asıl gücü maddi imkânlarından değil, sözcükleri düzenleme ve çevresindekilerin hayatını yorumlama yeteneğinden gelir. Diliyle sıradan ayrıntıları büyüleyici hâle getirir, başkaları hakkında konuşma önceliğini ele geçirir ve bu etkiyi bırakmak istemez. Rehberlik kısa sürede hükmetmeye dönüşür. Dört gençten yalnız Cihan, Nezir’in ezici cümlelerine karşı durmaya çalışır. Cihan iktidarın değil aşkın dilini arar; fakat Nezir’i hissetmekten kendi sesine eğilemediğini fark eder. Romanın temel çatışması, söz söyleme gücü ile sessizlik arasında kurulur. Tekin, dili iletişim işlevini aşarak insanları etkileyen, büyüleyen ve hiyerarşi yaratan güçlü bir iktidar alanı olarak inceler. Cümle kurabilen kişinin kabile reisine dönüşmesi, sesi olmayanların görünmezliğini daha da derinleştirir. Aşk İşaretleri, yoksulluk ve metropol kıyısındaki hayatı karanlık bir atmosferde anlatırken dilsizliğin, sessizliğin ve başkasının dilinden kurtulma çabasının değerini araştıran özgün bir romandır.