
“Senora, oğlunuz ağır bir hastalıktan mustarip; oğlunuz yaşayan bir ölü. Ve şöyle devam etmişti: “Yine de hayatını ölümden uzak tutabilmek için elimizden geleni yapacağız.”

Gabriel García Márquez'in 1947-1955 yılları arasında yazdığı on iki erken öyküyü bir araya getiren Mavi Köpeğin Gözleri, rüya ile uyanıklık arasındaki sınırların kolayca silindiği puslu bir dünyaya açılır. Yatalak bir genç adam, kedisinin bedenine girmek isteyen bir kadın, çocuğunun ölümüyle yaralanmış bir anne ve ikizini kaybeden bir kardeş gibi kişiler, bedensel ya da zihinsel kırılma anlarında belirir. Ölüm meleği ve gözleri çulluklar tarafından oyulan adamlar, gündelik gerçekliğe mitolojik ve tekinsiz bir boyut ekler.
Rüyalar, kazalar, pişmanlık, inanç, özlem ve ölüm koleksiyonun ortak damarlarını oluşturur. Öykülerde olayların nerede ve ne zaman geçtiği kimi kez belirsizleşirken sesler, sıcaklık, karanlık ve beden duyumları atmosferi taşır. Bu belirsizlik, karakterlerin yalnızlığını ve dünyayla kurduğu kırılgan bağı daha yoğun hissettirir.
“Çullukların Gecesi”, Márquez'in özel önem verdiği metinlerden biri olarak kitabın merkezinde durur. Koleksiyon, daha sonraki büyülü gerçekçi yapıtların olgun dünyasını tekrar etmek yerine o dünyanın ilk biçimlenişlerini gösterir. Yazarın tema, ritim ve hayal gücü arayışını izlemek isteyenler için hem bağımsız bir öykü kitabı hem yaratıcı gelişimin canlı bir kaydıdır.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

“Senora, oğlunuz ağır bir hastalıktan mustarip; oğlunuz yaşayan bir ölü. Ve şöyle devam etmişti: “Yine de hayatını ölümden uzak tutabilmek için elimizden geleni yapacağız.”
“Senora, oğlunuz ağır bir hastalıktan mustarip; oğlunuz yaşayan bir ölü. Ve şöyle devam etmişti: “Yine de hayatını ölümden uzak tutabilmek için elimizden geleni yapacağız.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş