Kopyalanmış Adam

Sıradan bir video kaseti, tarih öğretmeni Tertuliano Máximo Afonso'nun tekdüze hayatını geri dönüşsüz biçimde böler. Boşanmış, bezgin ve kendi karamsarlığına gömülmüş bu adam, bir arkadaşının önerdiği filmi izlerken figüranlardan birinin beş yıl önceki haline tıpatıp benzediğini fark eder. Kopyalanmış Adam, bu tekinsiz keşfin ilk sarsıntısıyla açılır.

Tertuliano, benzerinin kim olduğunu öğrenmek için sessiz ve gizli bir soruşturma yürütmeye başlar. Filmleri kare kare tarar, isim listelerini karşılaştırır, telefonlara başka kimliklerle çıkar. Arayış ilerledikçe merak yerini kaygıya, kaygı ise iki adamın hayatlarını birbirine bağlayan tehlikeli bir yakınlaşmaya bırakır. Takma adlar, gizli telefonlar ve dikkatle planlanmış karşılaşmalar iki adamı ortak bir uçuruma yaklaştırır; sıradan hayatları bu benzerliğin ağırlığını taşıyamaz olur. Aynı yüzü taşıyan iki insandan hangisinin asıl, hangisinin kopya olduğu sorusu, anlatının merkezinde gerilimi büyütür.

José Saramago, bilinç akışına yaslanan uzun cümleleri ve ironik anlatıcısıyla bu olağanüstü durumu metropol yalnızlığının içine yerleştirir. Biriciklik duygusunun kırılganlığını işleyen roman, sinemaya Düşman adıyla uyarlanan hikâyesiyle benlik üzerine kışkırtıcı bir düşünme alanı açar.