Immanuel Kant

Bir düşünürün görme yetisini kurtarma arayışı, Thomas Bernhard'ın Immanuel Kant oyununda tuhaf bir deniz yolculuğuna dönüşür. Immanuel Kant glokomuna çare bulmak için Amerika'ya doğru yola çıkar. Eşinin Amerikan doktorlarının tıptaki başarılarına dair araştırmaları bu kararı hazırlar; hizmetçisi Ernst Ludwig ve papağanı Friedrich ona eşlik eder. Gemi, tedavi umuduyla düşünsel bağımlılıkların aynı kapalı alanda buluştuğu sahne olur.

Friedrich sıradan bir evcil hayvan değildir. Kant bilgisini ona depolamış, kendi varlığını bile papağanın belleğine bağlamıştır. Bu ilişki, bilginin kime ait olduğu ve insanın kendisini hangi dış dayanaklarla sürdürdüğü sorularını mizahi bir gerilimle açar. Ernst Ludwig'in hizmet rolü ile Kant'ın düşünsel otoritesi arasındaki mesafe de yolculuğun hiyerarşik düzenini görünür hale getirir.

Bernhard, tarihsel filozofun biyografisini sahneye aktarmak yerine onun adını taşıyan bir figür üzerinden beden, akıl ve bağımlılık üzerine absürt bir düzen kurar. Amerika mucizevi tedavinin ufku gibi görünürken gemi yolculuğu, kesin çözüme varmayı sürekli erteleyen bir bekleme alanıdır. Oyun felsefi itibarı gündelik ihtiyaçlarla çarpıştırır; görme arzusu kadar kişinin bilgisiz, belleksiz veya yardımcıları olmadan var olup olamayacağını da sorgular.