Ahmet Efendi ile Hulusi Efendi, Fransız Tiyatrosu'ndaki bir oyunun ardından Beyoğlu'nda fazla içip geç saate kalırlar. Yağmur bastırınca geceyi geçirmek üzere bir geneleve giderler ve Ahmet Efendi'nin karşısına henüz on yedi yaşındaki Kalyopi çıkarılır. Bu karşılaşma, sonraki günlerde hem genç kızın hem de Ahmet Efendi'nin hayatını bütünüyle değiştirecek bir ilişkinin başlangıcı olur.
Tanzimat romanlarında genelevde çalışan kadınlar çoğu zaman erkek kahramanı yoldan çıkaran ahlaksız tipler olarak çizilir. Ahmet Mithat Efendi bu kalıbı tersine çevirerek Kalyopi'nin yaşadıklarına kulak verir. Toplumun kolayca damgaladığı genç kadının geçmişini, acısını ve içinde bulunduğu koşulları anlamaya çalışır.
Henüz 17 Yaşında, bir tesadüf karşılaşmasını toplumsal yargı ve merhamet sorununa dönüştürür. Roman, Kalyopi'yi tek bir etiketin arkasında bırakmaz; okuru görünen davranışın ardındaki insanı ve onu bu hayata sürükleyen şartları düşünmeye çağırır. Ahmet Efendi'nin tavrı da erkek bakışının değişip değişemeyeceğini sınar. Ahmet Mithat Efendi, Beyoğlu'nun eğlence hayatını fon olarak kullanırken kadınların ahlaki sınıflandırmalarla nasıl dışlandığını eleştirir ve döneminin yaygın anlatı tutumundan ayrılan insancıl bir roman kurar.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
