Sry@sry· 10ay🇹🇷
Kendi olarak sana gelen — sana gereksinimi olmadan seni isteyen — sensiz de olabilecekken seninle olmayı seçen — kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan — O, işte...
27
Oruç Aruoba'nın hani kitabı, farklı zamanlarda yazılmış kısa metinleri hatırlama, özlem ve yönelme duygusu çevresinde bir araya getirir. Ana gövde 1992 sonu ile 1993 ilkbaharı arasında oluşan “hani” metinlerinden kurulurken, önüne “Şimdi”, arkasına eski “notlar” yerleşir. Bu tarihli yapı, geçmişi sabit bir arşiv gibi sunmaz; aynı duyguya farklı dönemlerden yaklaşmanın izini taşır. Tek bir anlatı çizgisi yerine cümle, durak ve tekrarlar öne çıkar; sözcüklerin gündelik çağrışımı düşünsel yoğunluğa doğru açılır. Başlıktaki “hani”, hem ortak bir anıyı çağıran soru hem de artık bulunmayan bir yakınlığın izi olur.
Aruoba'nın şiir ile felsefi düzyazı arasındaki dili, kavramları tanımlamak yerine onların kişisel deneyimde nasıl belirdiğini araştırır. İstemek ile gereksinmek, birlikte olmak ile yokluğu taşımak, şimdi ile anı arasındaki ayrımlar kısa parçaların iç ritmini belirler. Kitabın bölümlenmesi, okurun önüne sonuçlanmış bir düşünce sistemi değil, zaman içinde sınanmış bir bilinç hareketi koyar. Metnin kalıcı etkisi, kaybı büyük açıklamalara dönüştürmeden, bir sözcüğün içinde hem yakınlığı hem uzaklığı duyurabilmesinde belirginleşir.
Bookspace topluluğundan 5 gönderi
Kendi olarak sana gelen — sana gereksinimi olmadan seni isteyen — sensiz de olabilecekken seninle olmayı seçen — kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan — O, işte...
Bir yerin bir insanın bir nesnenin senin için yer olması ona yerleşmenle değil onun sende yerleşmesiyle olur.
Kendin olarak sana gelen sana gereksinimi olmadan, seni isteyen sensiz de olabilecekken, senin olmayı seçen kendi olmasını, senin ile olmaya bağlayan O, işte... . Kendin olmaya çalıştığın her durumda, sen de eksik düştün, ötekiler de: kendine katmağa çalıştığın her öteki, başkası olup çıktı. Bu arada sen kendin de, başkalaştın, "O ötekini belki kendim kılarım" diye... . Hani; sizin duygularınızın kaleme alınmış hali. Hep hani deyip tamamlayamadıklarınız. Keşkeleriniz gibi... Her satırında ayrı bir duygu geçişi, güzelliği yaşatıyor yazar. Kalemiyle tanışmayanlara güzel bir tavsiye... . Vazgeçebilecek misin maskelerinden? Hepsini çıkardığında utanmadan, dimdik durabilecek misin? Temiz misin mesela? Pırıl pırıl mı için? Ya da kirli misin?
Yıllar once görmüşsündür onu - bir an için, tek bir kez: Ufacık. Belirsiz. Uçucu. Yalnızca, içinden, "Ne güzelsin" demişsindir; "Kalsan ya biraz" bile diyemeden - zaten bilmiyorsundur deyimi o zamanlar.
Anılan bir kişi, arudaki gibi kalabilseydi - hayaller gerçeklere egemen olabilirdi; çünkü anılar da hayallerdir, en temelde…
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
