Virginia Woolf’un 1906’da kaleme aldığı ilk öykülerden 1941’de ölümünden kısa süre önce tamamladığı metinlere uzanan bu derleme, yazarın kurgusal kısa eserlerini bir araya getirir. Kronolojik genişliği sayesinde kitap, tek tek anlatıların yanında Woolf’un yazarlık serüvenindeki değişimi de izleme olanağı verir. Gündelik hayatın yüzeyinde beliren küçük ayrıntılar, nesneler ve geçici izlenimler; karakterlerin iç dünyalarına, varoluş duygularına ve birbirleriyle kurdukları kırılgan ilişkilere açılan kapılara dönüşür. Bütün Öyküleri, modernist düzyazının yoğun ve deneysel kısa biçimlerde nasıl kurulabildiğini gösteren kapsamlı bir seçkidir. Bazı metinler tamamlanmış bir olay örgüsüne yaslanırken bazıları bir anı, bakışı ya da bilinç hareketini öne çıkarır; bu çeşitlilik, kitabı tek bir anlatı kalıbına bağlamaz. İlk denemeler ile olgunluk dönemi metinlerinin aynı ciltte bulunması, benzer soruların farklı yıllarda değişen anlatım yollarıyla ele alınışını izlemeyi kolaylaştırır. Derleme, Woolf’un romanlarında karşılaşılan temaların daha küçük sahnelerdeki karşılıklarını görmeyi ve dilinin zaman içinde kazandığı yönleri karşılaştırmayı sağlar. Yazarın eşya, algı ve insan bilinci arasındaki sınırları araştıran yaklaşımı, kitabın bütününde süreklilik taşıyan esas bağdır.
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
Kadınlar, erkekler gibi yazıp erkekler gibi yaşar ya da erkeklere benzerlerse çok yazık olur çünkü dünyanın büyüklüğü ve çeşitliliği göz önüne alındığında iki cins bile yetersiz kalırken yalnızca bir tanesi ile nasıl idare ederiz?
Kimse kimseyi olduğu gibi göremez, hele ki bir kompartımanda tanımadığı genç bir adamın karşısında oturan yaşlı bir kadın... Herkes bütünü görür, her türden şeyi... Kendilerini görürler.
Ah Tanrım, yaşamın gizemi! Düşüncenin isabetsizliği! Insanoğlunun cehaleti! Sahip olduklarımız üzerindeki kontrolümüzün ne kadar az olduğunu göstermek için, bütün o medeniyetimizden sonra bu yaşamak dediğimiz şey, ne kadar tesadüfi bir iş.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
