
Paperback. 13,50 / 21,50 cm. In Turkish. 64 p. Yeryüzünde, hiç ümidi olmadigi için karanlikta fark edilmeden geçen bir çocugun aski gibi bir sey yoktur: Onun aski öyle uysaldir, öyle hizmetkârca bir asktir ki, olgun bir kadinin coskulu ama suursuzca talepkar sevgisinin hiçbir zaman olamayacagi kadar tutkulu ve sabirlidir. Ancak yalniz çocuklar bir tutkuyu sadece kendilerine saklayabilirler; digerleri yanlarindakine duygularini anlatir, arkadaslarinin samimiyetinde onlari eskitirler, ask hakkinda çok sey isitmis ve okumuslardir ve bunun umumi bir kader oldugunu bilirler. Onunla bir oyuncak gibi oynar, ilk defa sigara içen oglan çocuklari gibi onunla gösteris yaparlar. Halbuki benim içimi dökebilecegim kimse yoktu, kimse bana ne bir sey ögretmis, ne de bir uyarida bulunmustu.Stefan Zweig burada belki de insanlarin neden ileri yaslarinda gençliklerindeki gibi âsik olamadiklarinin izahini yapiyor.Oysa bu hikâyede küçük kiz yas aldikça hayran oldugu komsusuna daha olgun ama yine çok kuvvetli hislerle baglaniyor.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş