Baba ve Piç

Aile sırlarını İstanbul ile Amerika arasında dolaştıran Elif Şafak'ın Baba ve Piç romanı, Kazancı ailesinin en genç kuşağından Asya ile Ermeni-Amerikan Çakmakçıyan ailesinden Armanuş'u bir araya getirir. Kadınların ağırlıkta olduğu kalabalık Kazancı evinde büyüyen Asya, babasının kim olduğunu bilmeden kendisine biçilen kimliklerle çekişir. Armanuş ise ailesinin geçmişini ve 1915'in kuşaklar boyunca aktarılan izlerini anlamak için İstanbul'a gelir. İki genç kadının yakınlaşması, görünüşte ayrı duran aile hikâyelerinin saklanan olaylar ve uzun suskunluklar üzerinden birbirine değdiğini açığa çıkarır.

Şafak, farklı kuşakların hafızayı taşıma ve ondan kaçınma biçimlerini karşılaştırırken mutfak, dil ve gündelik alışkanlıkları tarihsel tartışmanın canlı parçalarına dönüştürür. Romanın çok sesli yapısı, tek bir ailenin bildiğini mutlak gerçek olarak sunmaz; hatırlama, inkâr, aidiyet ve suçluluk farklı karakterlerin deneyimlerinde çatışır. Asya ile Armanuş arasındaki bağ, geçmişi çözmekten çok onu dürüstçe konuşabilmenin koşullarını araştırır. Baba ve Piç'in temel gerilimi, kimliğin kan bağını aşıp anlatılan ve anlatılmayan aile hikâyeleriyle nasıl kurulduğunu göstermesinde giderek daha yoğunlaşır.