Anadolu Masalları

Tahsin Yücel, yirmi üç yaşında genç bir öykücüyken, çocukluğunda Elbistan'da annesinden dinlediği masalları ona bir kez daha anlattırıp yeniden yazdı. Önce bu derlemeye Anamın Masalları adını vermeyi düşündü; sonra hepimizin anasının adını seçti ve kitap Anadolu Masalları oldu. İçine kendi yazdığı bir masalı da kattı.

Derlemede sözlü geleneğin en sevilen anlatılarından beşi yer alır: Mavi gözlü bir çocuğun düşlerle örülü serüvenini anlatan Yeşiltay, tembelliğiyle kaderini ters yüz eden Tembel Ahmet, ayrıca Üç Pınar, Altın Tas ve İki Peri Kızı. Bu masallara Yücel'in kendi kaleminden çıkan Sümüklüböcek eşlik eder. Devler, cüceler, dervişler ve peri kızlarıyla dolu bu dünyada, demir asalar ve demir çarıklarla çıkılan yolculuklar iyiliğin sınavlarına dönüşür. Yücel'in yazıya geçirirken tuttuğu yol, sözlü anlatının sesini korumaktır; masallar durulaştırılmış ama örselenmemiş bir dille akar.

İlk yayımlandığı günden bu yana kuşaklar boyunca okunan kitap, halk masalının kıvrak diliyle çağdaş öykücünün duru anlatımını buluşturur. Anadolu Masalları, masal dinleyerek büyüyen herkesin belleğine seslenirken bugünün çocuklarına da aynı büyülü kapıyı aralar.