Ağaca Tüneyen Baron

Italo Calvino'nun Ağaca Tüneyen Baron romanında on iki yaşındaki Baron Cosimo Piovasco di Rondò, ailesiyle yaşadığı bir tartışmanın ardından ağaca çıkar ve bir daha yere basmamaya karar verir. İlk bakışta çocukça bir başkaldırı gibi duran bu yemin, Cosimo'nun bütün ömrünü belirler. Ağaçların dalları onun evi, yolları ve dünyaya baktığı bağımsız gözlem noktası olur.

Cosimo yukarıda yaşarken toplumdan kopmaz. Yemek bulur, okur, düşünür, komşularıyla konuşur, haydutlarla ve soylularla karşılaşır, aşka tutulur ve çevresindeki olaylara müdahale eder. Ormanı birbirine bağlayan görünmez yollar boyunca hareket ederken Aydınlanma fikirleriyle, devrimlerin yankısıyla ve değişen Avrupa'yla temas kurar. Yere inmeyi reddetmesi insanlardan kaçış değildir; onlarla arasına kendi seçtiği mesafeyi koymanın, dünyaya başka bir açıdan katılmanın yoludur.

Ağaca Tüneyen Baron, masalsı fikrini felsefi ve siyasal bir büyüme hikâyesine dönüştürür. Italo Calvino, özgürlüğün toplumdan bütünüyle uzaklaşmakla değil, insanın verdiği kararı sonuçlarıyla birlikte taşımakla ilişkisini araştırır. Cosimo'nun hem hafif hem inatçı hayatı, kurallara karşı çıkmanın bedelini, yalnızlığı ve dünyaya bağlı kalmanın beklenmedik biçimlerini zarif bir mizahla anlatır.