Farklı toplumsal sınıflardan iki genç arasındaki aşk, William Shakespeare'in Yeter ki Sonu Iyi Bitsin oyununda arzu ile kabul görme arasındaki zor bir sınava dönüşür. Bir taraf sevgisinin karşılık bulacağına inanırken öteki, sınıf ve itibar ölçülerini kişisel bağın önüne koyar. Aşkın gerçekleşmesi, duyguların açıklanmasından çok toplumsal engelleri ve verilen koşulları aşmaya bağlıdır.
Shakespeare bu hikâyeyi alışıldık şenlikli komedya düzeninden uzak kurar. Danslar, neşeli geçişler ve kolay uzlaşmalar yerine karakterlerin tartışmalı seçimleri öne çıkar. Sevgi uğruna gösterilen kararlılık, özgür iradeye ne ölçüde saygı duyulduğu sorusunu da beraberinde getirir. Oyun, bir aşk serüveninin hareketini taşlama ile birleştirirken soyluluk, erdem ve hak edilmiş saygınlık kavramlarını karşı karşıya getirir.
Yeter ki Sonu Iyi Bitsin, Shakespeare'in “sorun komedyaları” arasında anılan, ton bakımından karanlık ve huzursuz bir eserdir. Başlıktaki iyimser vaat, olayların ahlaki güçlüklerini ortadan kaldırmaz. Duygusal çözüm ile etik rahatlık aynı şey değildir. Sonucu açıklamadan ilerleyen metin, mutlu son fikrinin karakterlerin kullandığı yöntemleri haklı çıkarıp çıkarmadığını düşündürür ve komedyanın sınırlarını bilinçli biçimde zorlar.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
