Ölüme Boyun Eğmeyen Adam

Savasin en kanli gunlerinden bir gun... Asker, en iyi arkadasinin az ilerde kanlar icinde yere dustugunu gordu. Insanin basini bir saniye bile siperin uzerinde tutamayacagi ates yagmuru altindaydilar. Asker tegmene “Tegmenim, firlayip arkadasimi alip gelebilir miyim?”“Delirdin mi?” der gibi bakti tegmen...“Gitmeye deger mi? Arkadasin delik desik olmus... Buyuk olasilikla olmustur bile. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakin.” Asker israr etti ve tegmen “peki” dedi. “Git o zaman.”Asker o korkunc ates yagmuru altinda arkadasina ulasti. Onu sirtina aldi ve kosa kosa dondu. Birlikte siperin icine yuvarlandilar. Tegmen, kanlar icindeki askeri muayene etti. Sonra onu sipere tasiyan arkadasina “Sana degmez, hayatini tehlikeye atma demistim. Bu zaten olmus.”“Degdi tegmenim” dedi asker... “Cunku yanina ulastigimda henuz sagdi. Onun son sozlerini duymak, dunyaya bedeldi benim icin. Ve arkadasinin son sozlerini hickirarak tekrarladi.“Gelecegini biliyordum!..” demisti arkadasi. “Gelecegini biliyordum!”