
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.

Yalan, olumun arifesinde cevresini kaplayan bu yalan; korkunc, muhtesem olum olayini ziyaretleriyle ortmeye calisarak, yenmeye hazirlanan mersin baliklari duzeyine indirdikleri bu yalan, Ivan Ilyic icin son derece aci vericiydi. Isin tuhafi, cevresindekiler ona bu hokkabazliklari yaparken kac kez' Birakin su yalanlari! olmekte oldugumu siz de biliyorsunuz, ben de biliyorum. Yalan soylemekten vazgecin bari!' diye bagiracak gibi oluyordu. Ne var ki hicbir zaman kendinde bunu yapacak gucu bulamiyordu.Ince Kapak: Sayfa Sayisi: 84Baski Yili: 2016e-Kitap: Sayfa Sayisi: 70Baski Yili: 2003Dili: TurkceYayinevi: Can Yayinlari
Bookspace topluluğundan 4 gönderi

Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.

Asıl trajedi, kimsenin gerçekten yaşamadığı bir hayatta ölmektir.

"Hep aynıydı. Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı...

Yaşam ve… ölüm! İşte o kadar! Yaşıyordum… bir yaşamım vardı, ama şimdi usulca elimden kayıyor ve ben onu tutamıyorum.
“Yaşam ve … ölüm! İşte o kadar! Yaşıyordum… bir yaşamım vardı, ama şimdi usulca elimden kayıyor ve ben onu tutamıyordum.”
“Dünya umurlarında değil ama bir gün onlar da ölecekler! Bugün ben, yarın onlar; bundan kurtuluş yok!...”
“Bir hayat vardı; şimdi de gidiyor... Gidiyor ve onu tutmak elimde değil...”
“Adam bir yılın hesabını yapıyor, oysa akşama öleceğini bilmiyor.”
“Gene dakikalar dakikaları, saatler saatleri kovalamaya başladı.”
“Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş