İktidarı ele geçirme arzusu, bir insanı hangi suçları sıradanlaştırmaya götürebilir? William Shakespeare'in III. Richard oyunu, Richard'ın yükselme hırsını ve bu hırsın peş peşe doğurduğu suçları tarihsel bir çatışma içinde ele alır. Kahraman, çevresindeki dünyayla hesaplaşırken amacı uğruna başkalarını araç olarak görür; her adımı yeni bir baskı ve güvensizlik halkası yaratır.
Shakespeare, Richard'ı tek boyutlu bir kötülük simgesi olarak bırakmaz. Onu kendi kararlarını açıklayan, çevresini gözleyen ve iktidarın dilini ustalıkla kullanan büyük bir oyun kişisi hâline getirir. Seyirci, tarihsel olayların sonucunu izlerken karakterin kendini haklı çıkarma biçimiyle de karşılaşır. Bu yakınlık, işlenen suçları mazur göstermez; iktidar arzusunun düşünceyi nasıl biçimlendirdiğini daha açık görmeyi sağlar.
III. Richard, tarihsel oyun ile trajik karakter incelemesini birleştirir. Zincirleme suç düzeni, gücün ele geçirilmesinden çok onu meşru gösterme çabasını öne çıkarır. Richard'ın gerçek dünya ile hesaplaşması, kişisel hırs ile kamusal düzen arasındaki sınırı sürekli zorlar. Oyun, bir hükümdarlık mücadelesini anlatırken seyirciyi başarı, sadakat ve adalet kavramlarının hangi koşullarda anlamını yitirebileceğini düşünmeye yöneltir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
