Yüz: 1981

Mehmet Eroğlu’nun Yüz: 1981 romanı, 12 Eylül sonrasının ruhunu isimsiz, yüzsüz ve duyarsız bir erkek anlatıcının hayatında inceler. Kahraman kendisini ne suçlu ne de masum sayar; hiçbir hayatın, hatta kendi hayatının bile başrolünü üstlenmek istemediğini söyler. Aşk yerine cinsel ilişkiyi seçen, haz peşinde dolaşan ve başkalarının acısına mesafeli kalan bu adam dört kadın arasında savrulur. İçki, karabasan, hastalık ve ilaç, onun duygusal uyuşmasını ve giderek sıradanlaşan hayatını çevreler. Roman kişisel bencilliği yalnız karakter kusuru olarak ele almaz. Solun yenilgisi, yeni değerlerin yükselişi ve toplumsal vicdanın aşınması, anlatıcının kayıtsızlığında somutlaşır. Kendinden başkasını düşünmeyen hırslı insanlar, çözülen ilişkiler ve çaresizlik, dönemin bulaşıcı atmosferini oluşturur. Eroğlu, okuru kahramanı kolayca mahkûm etmeye bırakmaz; onun “herkes kadar suçlu ve suçsuz” olduğu iddiasını toplumsal sorumluluk sorusuna dönüştürür. Sevgi olmadan yaşanıp yaşanamayacağı, nefret ve küçümsemenin insanı neye çevireceği romanın merkezinde durur. Yüz: 1981, siyasi yenilginin ardından oluşan ahlaki boşluğu, kendine bile bağlanmayan bir adamın ilişkileri ve iç sesi üzerinden anlatan sert, huzursuz edici bir dönem romanıdır.