BEYZANUR GÜZEL@bonibonlupaltom· 5ay🇹🇷
İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?
7
İstanbul'un güncel suç ağları içinde geçmişiyle yüzleşen Başkomser Nevzat'ı izleyen Ahmet Ümit'in Yırtıcı Kuşlar Zamanı romanı, kişisel bir hesabı toplumsal çözülmenin geniş tablosuna bağlar. Nevzat ailesini öldürenlerin izini sürerken uluslararası suç çevreleri, siyasetle kurulan karanlık ilişkiler ve kurumların aşınması soruşturmanın yönünü belirler. Ali ve Zeynep'in eşlik ettiği araştırma, fail bulmanın yanında yıllardır taşınan kaybın Nevzat üzerindeki etkisine odaklanır.
Ahmet Ümit polisiye ritmi yakın dönem Türkiye'sinin ekonomik, siyasi ve ahlaki gerilimleriyle birleştirir. İstanbul, sıradan dekor işlevini aşar; değişen semtleri, görünür zenginliği ve derinleşen güvensizliğiyle suçun toplumsal zeminini kurar. Nevzat'ın kişisel öfkesi adalet arzusunu keskinleştirirken sağlıklı karar verme gücünü de sınar. Yırtıcı Kuşlar Zamanı, soruşturmanın sonucunu açmadan geçmişle hesaplaşma, kurumsal çürüme ve dostluğun koruyucu sınırları üzerine ilerler; gerilimini de bireysel intikam isteği ile kamusal sorumluluk arasındaki çatışmadan üretir. Polisiye çözüm arayışı ilerledikçe şehirdeki suçun tekil faillerden çok daha geniş, kalıcı, örgütlü ve uzun süredir derinleşmiş bir çıkar ve sessizlik düzenine dayandığı açıkça anlaşılır.
Bookspace topluluğundan 9 gönderi
İnsanlar çaresiz, insanlar perişan, insanlar umutsuz. Nasıl korusunlar bu şartlarda ruh sağlıklarını?
İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir.
İnsanların olduğu her yerde az ya da çok bir anlaşmazlık yaşanır, mutlaka bir didişme bir bela vardır.
Unutmak İyileştirmez Dr. Nevrez
Peki beni ne iyileştirdi o zaman? Elbette unutmak...
"Benim hastalığımın kalıtımsal olmadığını düşünüyorum Nevresçim. Bunun soyaçekimle filan ilgisi yok. O kadar çok kötülükle, o kadar cok acıyla, o kadar cok alçaklıkla karşılaşıyoruz ki, sanırım zihnimiz hepsini unutmak istiyor. Yoruluyoruz evladım, insan denen bu iki ayaklı yaratığın o ipe sapa gelmez ruhuyla ugraşmak bitiriyor bizi. Bence Alzheimer'ın temelinde bu var. Unutmak isteği ..."
Sanırım Ahmet Ümit sevmeye başladım ..
Millet birbirine sarılmayı unuttu, birbirinin gözünün içine muhabbetle bakmayı unuttu, birbirlerine sevgi duymayı, saygı duymayı. İnsanlar insan olmayı unuttu.
Unutmak iyileştirmez. Doktor Nevrez.
“Bir kere sınırı aşan için artık sınır yoktur." Epiktetos”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
