Yaşar Kemal’in Yağmurcuk Kuşu romanı, üç kitaptan oluşan Kimsecik anlatısının ilk halkasıdır. Üçlemenin merkezinde dağları bekleyen korkunun insan benliğini parçalayan yıkıcı gücü bulunur. Bu ilk kitapta bir cinayet, kişilerin ve köy yaşamının üzerine yayılan korkuyu biçimlendirir; olayın etkisi tek bir anla sınırlı kalmayıp genişleyen bir insanlık trajedisine dönüşür.
Anlatı, katliamların nedenleri ile sonuçları arasındaki ürpertici ilişkiyi açığa çıkarırken şiddetin hafızada ve gündelik hayatta bıraktığı izleri takip eder. Korku, insanların dünyayı algılama biçimini ve birbirleriyle kurdukları bağı sarsar. Buna karşılık çocuklar tehdide teslim olmaz; onun üzerine yürüyerek yetişkinlerin parçalanan güven duygusunun karşısına masumiyet ve cesaret çıkarır. Cinayetin gölgesi büyüdükçe köydeki sessizlik de korkunun taşıyıcısına dönüşür.
Bir köy çocuğunun dünyası, yaşanan karanlığın içinde yavaş yavaş belirginleşir. Çocuğun bakışı korkunun büyüklüğünü küçültmez, fakat ona verilecek başka bir cevabın mümkün olduğunu gösterir. Masumiyet, olup biteni görmezden gelmek yerine yıkıcı gücün karşısında durabilecek bir direnç kazanır. Yaşar Kemal, cinayetle başlayan gerilimi efsane genişliğinde bir anlatıya taşıyarak korku, şiddet ve direnme arasındaki bağı üçlemenin devamına açılan güçlü bir başlangıçta kurar.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
Karıncalar balı da severler, hiç gördün mü, milyonlarcası bir kap balın üstüne topaktopak, üst üste, sapsarı yığılırlar, milyonlarca arı bala sırtları yanarak, çakarak üşüşürler. insan gözlerine de öyle, milyonlarca üşüşür, gözü oyup yedikten sonra insanın hiç başka yerine dokunmadan çekilir giderler...
bir köy çocugunun masum ve cesur dünyası...
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
