deprex00@deprex00· 6ay🇹🇷
“İnsanlar konuşuyor, ama kimse kimseyi dinlemiyor.”
6
Vişne Bahçesi, Anton Pavloviç Çehov’un tiyatroda gündelik konuşmaların altına yerleştirdiği büyük kırılmaları en incelikli biçimde gösteren eserlerinden biridir. Bir ailenin geçmişe, alışkanlıklara ve kaybolmakta olan bir dünyaya tutunma çabası üzerinden, değişen toplumsal düzenin sessiz ama kaçınılmaz baskısı hissedilir.
Çehov bu oyunda dramatik gerilimi yüksek sesli çatışmalardan çok, ertelenen kararlar, küçük jestler ve söylenemeyen duygularla kurar. Vişne Bahçesi, klasik tiyatro okumak isteyenler için hem zarif hem de hüzünlü bir metindir; nostalji, sınıf değişimi ve zamanın akışı üzerine düşünmek isteyen okura çok katmanlı bir deneyim sunar. Oyun, okurda bitiş duygusundan çok geç kalmışlık hissi bırakır. Bu nedenle metin, sahne kadar sessiz okuma için de güçlüdür.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
“İnsanlar konuşuyor, ama kimse kimseyi dinlemiyor.”
“Hayat geçti, sanki hiç yaşamamışım gibi.” “İnsanlar konuşuyor ama kimse kimseyi duymuyor.”
