Umbra LIBRIS@birisiiste· 1ay🇹🇷
"Acı çekiyorum. Hiç kimse, hiç kimse farkında değil çektiğim ıstırapların."
7
Bir çiftlik evinde toplanan konuklar, genç yazar Treplev'in tiyatroya yeni bir biçim kazandırma umuduyla hazırladığı oyunu izlemeye gelir. Anton Pavlovič Čehov'un Martı oyununda parkın içine kurulan sahne, sanat hakkındaki farklı beklentilerin ilk çatışma alanı olur. Seyirciler arasında Treplev'in ünlü ve kendine güvenen aktris annesi Irina Arkadina ile onun sevgilisi, tanınmış yazar Boris Trigorin de vardır. Annenin küçümseyici tavrı ve Trigorin'in itibarı, genç yazarın kabul görme arzusunu daha kırılgan hâle getirir. Sahnedeki deneme yarıda kalınca orada bulunan kişilerin ilişkileri yeni bir yöne sapar.
Çehov, sanatçı olma isteğini aşk, kıskançlık, ün ve sabırla birlikte ele alır. Oyunculuk ve yazarlık hayalleri, taşra hayatının sıkışmışlığı içinde hem kaçış umudu hem de hayal kırıklığı kaynağıdır. Martı imgesi, karakterlerin başkalarının beklentileri altında zedelenen özgürlük arzusunu taşır. Martı, büyük kararları gündelik konuşmalar ve suskunluklar içinde kuran; sanatın bedelini, kuşak çatışmasını ve sevilme ihtiyacını çok katmanlı bir topluluk oyunu olarak inceleyen modern bir tiyatro klasiğidir. Her karakter, sanatla kurduğu ilişkide başka bir eksiklik ve beklenti taşır.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
"Acı çekiyorum. Hiç kimse, hiç kimse farkında değil çektiğim ıstırapların."
“Yeteneği olmayıp da hevesi olanların, gerçek yeteneklere çamur atmaktan başka yapacakları bir şey yoktur çünkü.”
“Huzur tanımıyorum ve kendi hayatımı yediğimi hissediyorum. Uzaydaki birine bal verdiğimde en güzel çiçeklerimin polenlerini çalıyorum, bütün bu çiçekleri koparıp köklerini çiğniyorum”
“Her ayrılık, başka bir yakınlığın kapısıdır..”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
