Uzun Bir Yolculuğun Bittiği Yer

“Bazen sislere gomulen, bazen de tipiyle uguldayan ova, Palandoken’in devasa hayaleti, agirlasan toprak, agaran tepeler, agaran duzlukler, hastalarin iniltisi, Nizamettin’in oradan oraya kosusturan silueti, hayvanlarla peksimetlerini paylasanlar, henuz olmus, amele mangalarinin gommesi icin sosenin kiyisina birakilmis, carigi, kaputu yagmalanmis, agizlari, gozleri acik kalmis erler; atistiran kar, tipiye donen kar, kagnilarin ezgisi, moraran ayaklar, bacaklar, gunden gune yakinlasan gokyuzu, beyaz, beyaz, beyaz…”Husnu Arkan’in Uzun Bir Yolculugun Bittigi Yer’i, baytar yuzbasi olarak katildigi Sarikamis Muharebesi’nde Ruslara esir dusen ve Rusya’da gecirdigi uzun yillardan sonra, dogdugu Istanbul’a 12 Eylul 1980 darbesini onceleyen gunlerde, yasi yuzu askin bir “Buyukdede” olarak donen Abdulhalim Bey’in hikyesi. Arkan, dort kusagi icine alan romaninda 12 Eylul 1980 oncesinin gerilimli ortamini ustalikla yansitiyor.