Menekşeler, Atlar, Oburlar

Hüsnü Arkan’ın Menekşeler, Atlar, Oburlar romanında Hüseyin, İzmir yakınlarındaki küçük bir kasabada varlıklı bir ailenin tek çocuğu olarak büyür. Çiftliğin yönetimini üstlenen amcası, geleneklere uymayıp meyhane işleten babası, menekşe kokusuyla hatırladığı annesi, halaları, yengesi ve komşu kadınlar çocukluk dünyasını biçimlendirir. Çiftlikteki atlar, Hüseyin’in sevgi ve özgürlük duygusuyla bağ kurduğu canlılardır. Ancak kasaba hayatı güvenli bir aile tablosu olarak kalmaz. Babasını küçük yaşta kaybetmesi, gerçekle düş arasındaki sınırı daha kırılgan hâle getirir. Okulda sorunlu bir öğrenci olsa da üniversiteyi kazanır; kişiliğindeki bölünmeler bu yıllarda belirginleşmeye başlar. Bir cumartesi günü yaşanan kırılma, bütün yaşam öyküsünü tersine çevirir ve Hüseyin’i kendi hayatında figüranmış gibi hissettiği bir oyunun içine iter. Menekşeler, Atlar, Oburlar, bireysel düş kırıklığını yakın tarihin siyasi olaylarına yapılan göndermelerle örer. Hüseyin’in anıları, sevgi, mutluluk ve başarı gibi kesin sandığı duyguların birer yanılsamaya dönüşebileceğini gösterir. Arkan, aile mirasıyla kişinin kendine ait bir yaşam kurma isteği arasındaki çatışmayı kasaba, çiftlik ve üniversite çevreleri üzerinden izler. Düş ile gerçek birbirinden ayrılırken aynı zamanda birbirini besler; kaybedilmiş hayatın hesabı, Hüseyin’in neye inanırsa onu gerçek saydığı kırılgan zihninde görülür.