Northanger Manastırı

Northanger Manastırı, gösterişsiz ama canlı bir genç kadın olan Catherine Morland'ın Henry Tilney'ye duyduğu ilgiyle başlayan renkli bir büyüme hikâyesidir. Henry'nin babası Catherine'i varlıklı sanınca onu ailelerinin manastırına davet eder. Çok sayıda Gotik roman okuyan Catherine için bu yolculuk, gündelik hayat ile kitaplardan öğrendiği karanlık senaryoların birbirine karıştığı heyecan verici bir deneyime dönüşür.

Manastırın adı ve eski görünümü Catherine'in hayal gücünü harekete geçirir. Olayları gizli tehlikelerin işaretleri gibi yorumladıkça yanlış anlamalar çoğalır. Jane Austen bu gerilimi korku üretmek için değil, dönemin yapmacık kahramanlarını ve kusursuz kötü kişilerini kullanan romanlarına muzip bir karşılık vermek için değerlendirir. Karakterler olay örgüsünün istediği gibi değil, hataları ve doğal tepkileriyle hareket eder.

Austen'ın genç yaşta yazdığı eser, ölümünden sonra 1818'de İkna ile birlikte yayımlanmıştır. Roman aynı zamanda dakikliğin önem kazandığı bir çağın zaman algısını ve on dokuzuncu yüzyıl İngiliz orta sınıfını gözlemler. Northanger Manastırı, Catherine'in okuma alışkanlıkları üzerinden kurmacanın gerçekliği yorumlama biçimimizi nasıl etkilediğini soran; aşk, görgü ve insan doğasını komediyle birleştiren bir anlatıdır.