Aşk ve Gurur

Bir insan kibirli olmadan da gururlu olabilir. Gurur daha çok kendi nefsimize karşı duyduğumuz saygıyla ilgilidir; kibir ise başkalarının bize duymasını istediğimiz #saygıyla ilgilidir.

Kibir ve gururu dize getirebilecek tek gerçektir, aşk…

“Kibir ve gurur farklı şeylerdir. İnsan kibirli olabilir ama gururlu değildir. Gurur, kişinin kendi hakkındaki düşüncesiyle ilgilidir; kibir ise, başkalarının o kişi hakkında ne düşündüğüyle.”

"Gerçek aşk, zamanın ve mesafelerin ötesinde bir bağdır" JUNE AUSTEN- ASK VE GURUR

Ama aptalca hatam aşk değil gurur oldu. Daha tanışır tanışmaz birinin tercihi olmaktan hoşlandım, öteki tarafından ihmal edildiğimde gücendim; her ikisi hakkında da önyargılı ve cahilce davrandım, aklı bir kenara bıraktım."

'Bir kaç adım mesafelerdeyiz aslında, Ama aramızda kilometrelerce gurur var.'

".. gerçek mutluluğun başlaması için başka bir zamanı beklemek, umut ve dileklerini başka bir nokta üzerinde toplayarak, şimdilik bekleyişin ve umudun zevkiyle avunup, kendini yeni bir düş kırıklığına hazırlamak …

“Aynı kitapları okumadığımıza eminim, aynı duygularla okumadığımıza da eminim."

Nasıl anlatsam bilemedim. Bin sene heyecanla beklediğin bir şey sonunda gelmiş de gerek kalmamış gibi."

İtiraf ediyorum kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! insan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir ev sahibi olduğumda şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum…

“İnsan ne kadar az şey bilirse, o kadar az şeyden şüphe eder.” birde tersini düşünün ya çok şey bilmek de ne olur

“Seni ne kadar hararetle sevdiğimi anlatmaya kelimeler yetmez. Gururuma, ailemin beklentilerine ve hatta kendi mantığıma rağmen, kalbim seni seçti.”

“Aynı şekilde yenik düşen birçok kişi olmuştur.Şiirin aşkı yok etme yeteneğini ilk kim keşfetti.”

“Ama hep böyledir zaten.Derdini söyleyenin halini kimse anlamaz”

Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor; her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.”

"Güzelliğimi geceden kabul etmiştin. Tavırlarıma gelince onları da hiç beğenmedin. Doğrusu ben de sana karşı hep kaba davrandım. Her sözümle seni incitmeye çalışıyordum adeta. Şimdi açık sözlü ol ve benim küstahlığıma mı vuruldun onu söyle bana." "Pırıl pırıl bir zekanın olmasına vuruldum ben."

Başıma gelenler pişmiş tavuğun başına gelmemişti doğrusu😅

Kafamızın içinde kira vermeden yaşayan o sahne.

"Nasıl anlatsam bilemedim . Bin sene heycanla beklediğin bir şey sonunda gelmişde gerek kalmamış gibi . "

Dünyayı tanıdıkça hoşnutsuzluğum daha da artıyor, her geçen gün insan karakterinin tutarsızlığına ve akıllı, duygulu görünenlere bile güvenilmeyeceğine olan inancım güçleniyor.

Boşuna mücadele ettim. İşe yaramayacak. Duygularım bastırılır gibi değil. Size ne büyük bir tutkuyla hayran ve âşık olduğumu söylememe izin verin.

Ben sussam gönül susmuyor, Ben konuşsam gönül susuyor. Var mı bunun ortası yoksa adı aşk mı?

“..hangi ressam o anlamlı gözlerin hakkını verebilir ki?”

Güven bitmişse, virgül koyup düşünmeye gerek yok. Nokta koymanın zamanı gelmiştir."