Aslıhan@nurofen· 1ay🇹🇷
Dedim ki: Bir insan, bir nehri nasıl severse ki nehir o insanı bilmez, ben seni öyle seviyorum. Dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum. Bir çocuk oyunu nasıl severse ki oyun o çocuğu bilmez, ben seni öyle seviyorum.
8
Ahmet Ümit'in Ninatta'nın Bileziği adlı eserinde okur, Hitit İmparatorluğu'nun savaş ve iktidar hırsıyla sarsılan dünyasına gider. Topraklarını genişletmek isteyen kralların kararları, Kadeş Savaşı'nın gölgesini insanların gündelik hayatına taşır. Bu sert tarihsel ortamda genç bir kadın ile lanetin bedelini savaşla ödeyen bir adamın umutsuz sevgisi anlatının merkezine yerleşir. İki insan, tanrıların ve yöneticilerin belirlediği acımasız düzene karşı aşkın kırılgan sığınağını korumaya çalışır.
Ninatta'nın sesi, yıllar boyunca bekleyişi, yası ve sevdiğine kavuşma arzusunu şiirsel bir dille taşır. Hattuşa'nın sokakları, evleri ve bin tanrılı inanç dünyası, kişisel acıyı geniş bir tarih duygusuyla çevreler. Savaş, meydandaki çatışmayı aşarak ayrılık, korku ve uzun süreli keder biçiminde görünür. Ümit, tarihsel ayrıntıları lirik bir anlatımla birleştirerek iktidarın açgözlülüğü karşısında sevginin ve insan hayatının değerini öne çıkarır. Ninatta'nın Bileziği, Kadeş çevresindeki siyasal gerilimi iki insanın kavuşma umuduyla buluşturan, savaşa karşı güçlü bir ağıt niteliğindeki tarihsel bir anlatıdır. Bilezik, hafızayı, bağlılığı ve zamana direnen duyguyu taşıyan merkezi bir simgeye dönüşür.
Bookspace topluluğundan 6 gönderi
Dedim ki: Bir insan, bir nehri nasıl severse ki nehir o insanı bilmez, ben seni öyle seviyorum. Dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum. Bir çocuk oyunu nasıl severse ki oyun o çocuğu bilmez, ben seni öyle seviyorum.
SON Ben bekledim ve yaşlandım. Dizimde takat kalmadı, saçlarım kederli bulutlar gibi ağardı, derim buruştu, gözlerimin feri söndü, ben bekledim.
YENİ KİTAP Ey bilmediğim bir çağın içinden gelen kişi; Sen artık benim ailemden birisin Sen benim öz kardeşim hiç doğmamış çocuğum gibisin...
Dedim ki: Bir insan, bir nehri nasıl severse ki nehir o insanı bilmez, Ben seni öyle seviyorum. Dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum. Bir çocuk, oyunu nasıl severse ki oyun o çocuğu bilmez, Ben seni öyle seviyorum…
Ben hiçbir şeyi bu kadar istemedim. Ben istediğim hiçbir şeyi bu kadar sevmedim.
Dedi ki: Umudunu kesme. Bir ağaç kurumamışsa, bu mevsim değilse öteki mevsim çiçek açar. Bu mevsim değilse, öteki mevsim meyve verir. Yeter ki ağaç kurumasın.
“YENİ KİTAP Ey bilmediğim bir çağın içinden gelen kişi; Sen artık benim ailemden birisin Sen benim öz kardeşim hiç doğmamış çocuğum gibisin...”
“SON Ben bekledim ve yaşlandım. Dizimde takat kalmadı, saçlarım kederli bulutlar gibi ağardı, derim buruştu, gözlerimin feri söndü, ben bekledim.”
“Dedi ki: Umudunu kesme. Bir ağaç kurumamışsa, bu mevsim değilse öteki mevsim çiçek açar. Bu mevsim değilse, öteki mevsim meyve verir. Yeter ki ağaç kurumasın.”
“Ben hiçbir şeyi bu kadar istemedim. Ben istediğim hiçbir şeyi bu kadar sevmedim.”
“Dedim ki: Bir insan, bir nehri nasıl severse ki nehir o insanı bilmez, Ben seni öyle seviyorum. Dedim ki: Ben senden bir şey istemiyorum. Bir çocuk, oyunu nasıl severse ki oyun o çocuğu bilmez, Ben seni öyle seviyorum…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
