Meczup

Maskelerini kaybettiğinde toplumun sıradan ölçülerinin dışına çıkan Meczup, bu kopuşta hem özgürlük hem de güvenlik bulduğunu söyler. Halil Cibran'ın Meczup kitabında anlaşılmamak, insanı yalnızlaştırdığı kadar başkalarının yargısından da koruyan ikili bir hâl kazanır. Anlatıcı, kendisini alelade biri yapan bağlardan uzaklaştıkça adalet, erdem, bilgelik ve hakikat gibi kavramları yeniden düşünür. Çevresinin deli ya da öteki saydığı kişi, alışılmış kabulleri tersine çevirerek asıl bilgeliğin nerede bulunabileceğini sorgular.

1918'de yayımlanan eser, Cibran'ın İngilizce kaleme aldığı ilk kitabıdır. Kısa meseller, mistik bir sesle somut insan davranışlarını yan yana getirir; gerçek dünya ile duygusal dünya arasında sürekli geçiş kurar. Doğu'dan gelen düşünce mirası ile Batı'daki yaşam deneyimi, anlatının karşıtlıklarını besler. Her parça kesin bir öğreti vermek yerine okurun yerleşik değerleri başka açıdan görmesini sağlar. Meczup, özgürlüğün bedelini, toplumla birey arasındaki mesafeyi ve insanın kendi hakikatine ulaşma çabasını kısa, simgesel anlatılarla araştıran felsefi bir meseller toplamıdır. Anlatıcının aykırı sesi, normal sayılan davranışların ardındaki korku ve bağımlılıkları sınamaya yarar.